پرتره های خیابانی (بخش اول)

تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۱/۲۶
می‌خواهم در مورد تخصص خود یعنی پرتره‌های خیابانی بي‌هوا بنویسم. این یک روش مستقیم و بحث برانگیز از عکاسی از مردم در خیابان است. افراد زیادی هستند که این کار را دوست دارند، ولی تعداد بیشتری نیز وجود دارند که نسبت به این کار علاقه‌ای ندارند. حتی بعضی افراد می‌گویند که این روش اصلا عکاسی خیابانی به شمار نمی‌رود.

 

 

 

هنر خلق پرتره‌ی خیابانی

 بيهوا

 

 

نویسنده: توماس لئوتارد

تهيه و تنظيم: شاهين غفاري

 

 

     

 

"اگر نمی‌توانید فوکوس را انجام دهید

 یعنی زیاد نزدیک شده‌اید..."

 

 

   

مقدمه  

لورین آتوئی، بنیان گذار عکاسان خیابانی بیروت در مورد توماس لئوتارد مي گويد:

  توماس لئوتارد[1]به شکلی دقیق و واضح از طریق پرتره‌های بي‌هوا[2]ي خود از مردم مختلف، خیابان را آنگونه که هست نمایش می‌دهد. اگرچه بعضی افراد این روش را تا حدودی بحث برانگیز می‌دانند ولی در استعداد و توانایی خارق‌العاده‌ی توماس لئوتارد برای ثبت جسورانه‌ی اغلب ابعاد انسانی کاراکترها هیچ شکی وجود ندارد. یافتن فردی که خود را وقف این کار کرده باشد و از همه مهم‌تر نسبت به اشتراک گذاری دانش خود با دیگران در سراسر دنیا تا این اندازه سخاوتمند باشد، کار دشواری است. توماس یک الهام‌بخش خارق‌العاده برای جامعه‌ی در حال رشد عکاسان خیابانی در لبنان است و به عنوان یک داوطلب فعال افراد را تشویق می‌کند که «بیشتر نزدیک شوند». به لطف توماس، ما عکاس‌های خیابانی جسورتری شده‌ایم و در نتیجه می‌توانیم دنیا را به شکلی متفاوت ببینیم. لورین آتوئی، بنیان گذار عکاسان خیابانی بیروت.

 

 

درباره‌ی توماس لئوتارد

توماس لئوتارد 40 سال دارد و در شهر زوگ سوئیس زندگی می‌کند. برای او علاقه به مردم دلیل اصلی آغاز عکاسی از غریبه‌ها در خیابان بود. همیشه علاقه داشته که همه چیز و همه کس را به شکلی مستند ثبت کند به آنها نزدیک شود، هرچه نزدیک‌تر بهتر. این مسئله باعث شده تا وارد یک سبک عکاسی خیابانی به نام «پرتره‌‌ی خیابانی بي‌هوا» شود. این روشی برای ثبت پرتره‌ از یک شخص در فاصله‌ی بسیار نزدیک بدون اجازه گرفتن است. این نوع عکاسی می‌تواند تا اندازه‌ای بحث‌برانگیز باشد، ولی بخشی از علاقه‌‌ی او در عکاسی خیابانی است. او هر روز با انتقاداتی که به هنرش وارد می‌شود، زندگی می‌کند. از آنجا که عاشق این کار هست، اهمیتی نمی‌دهد که بعضی افراد سرش فریاد بزنند، نظرات منفی در موردش بنویسند یا سعی کنند او را پايین بکشند. عکاسی به این روش انتخاب اوست و به انجام آن صرف نظر از اتفاقاتی که خواهد افتاد یا این که مردم چه خواهند گفت، ادامه می‌دهد.

 

 

 

در مورد این مقاله

می‌خواهم در مورد تخصص خود یعنی پرتره‌های خیابانی بي‌هوا بنویسم. این یک روش مستقیم و بحث برانگیز از عکاسی از مردم در خیابان است. افراد زیادی هستند که این کار را دوست دارند، ولی تعداد بیشتری نیز وجود دارند که نسبت به این کار علاقه‌ای ندارند. حتی بعضی افراد می‌گویند که این روش اصلا عکاسی خیابانی به شمار نمی‌رود. برای من این روش همان چیزی است که باید باشد. روشی برای مستندسازی انواع انسان‌ها به روشی صادقانه، ولی به صورت مستقیم و غیرمعمول. از آنجا که از افراد برای عکاسی اجازه نمی‌گیرم، اکثر ناظران خیال می‌کنند که این کار بسیار بی‌ادبانه است. شاید این مسئله واقعیت داشته باشد، ولی شاید اگر به روش دیگری این کار را انجام دهید به نتیجه‌ی دلخواه نرسید. این روش و سبک من است. کاری است که دوست دارم انجام دهم و من را به خود جذب می‌کند. این کار فقط به برقراری ارتباط به شخصی که از آن عکس می‌گیرم ختم نمی‌شود. بلکه به صراحت پرتره‌ی بدون اجازه از یک غریبه در خیابان مربوط است.

 

 

 

 

پايان بخش اول

بخش دوم

بخش سوم

بخش پاياني

دانلود پرتره خياباني

كاري از سايت:

 

www.ZoomAks.com

 

 

 

 


[1] Thomas Leuthard

[2] Candid

           

منبع :
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
متن نظر :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ارسال