پرتره های خیابانی (بخش دوم)

تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۱/۲۸
اغلب اوقات برای ثبت یک پرتره‌ی بي‌هوا از یک فرد تنها به اندازه‌ی کسری از ثانیه فرصت دارید. آن‌ها به شما نگاه می‌کنند و متوجه شما می‌شوند، یک واکنش وجود دارد. این واکنش غیرقابل پیش‌بینی است. بنابراین باید سریع باشید، زمانی که آن‌ها به شما نگاه می‌کنند عکاسی کنید و تا آنجا که ممکن است چندفریم از آن‌ها بگیرید.

 

 

 

هنر خلق پرتره خیابانی

بی هوا

 

نوشته توماس لئوتارد

تهیه و تنظیم: شاهین غفاری

 

 

پرتره‌ خیابانی بي‌هوا چیست؟

 

مطمئن نیستم که اصلا این اصطلاح وجود داشته باشد یا نه، ولی من این روش را به این صورت نام‌گذاری کرده‌ام. پرتره واضح است؛ عکسی از یک شخص که نشان‌دهنده‌ی حالت، شخصیت و وضع روانی سوژه است. یک عکس بي‌هوا، عکسی است که بدون آگاهی سوژه یا بدون اجازه‌ی آشکار از او گرفته شده است، بنابراین سوژه‌ها حالتی بدون ژست دارند. از آنجا که کل کار در یک مکان عمومی انجام می‌شود، در گروه عکاسی خیابانی قرار می‌گیرد. بنابراین من این روش را به این صورت نام‌گذاری کرده‌ام و لازم است که هر سه عنصر نیز برآورده شوند. شما باید بیش از حد نزدیک شوید، باید در یک مکان عمومی باشید و نباید از سوژه اجازه بگیرید. البته روش‌ها و سبک‌های مختلفی برای انجام این کار وجود دارد. این کتاب نیز به این بحث‌ها می‌پردازد: روش‌ها، سبک‌ها، مشکلات و چالش‌های این نوع عکاسی.

 

 

دوربين مناسب پرتره‌های خیابانی 

 

با این که سعی می‌کنم از کوچکترین دوربین ممکن برای عکس‌های خیابانی معمولی استفاده کنم، از یک DSLR معمولی هم برای پرتره‌های خیابانی استفاده می‌کنم. دلیل این کار هم بسیار ساده است. شخصی که از او عکس می‌گیرم به من نگاه می‌کند، مرا می‌بیند و متوجه می‌شود که از او عکس گرفته‌ام. بنابراین اندازه‌ی دوربین زیاد هم مهم نیست.  مهم‌تر از هرچیزی این مسئله است که دوربین شما یک فوکوس خودکار داشته باشد. اغلب اوقات برای ثبت یک پرتره‌ی بي‌هوا از یک فرد تنها به اندازه‌ی کسری از ثانیه فرصت دارید. آن‌ها به شما نگاه می‌کنند و متوجه شما می‌شوند، یک واکنش وجود دارد. این واکنش غیرقابل پیش‌بینی است. بنابراین باید سریع باشید، زمانی که آن‌ها به شما نگاه می‌کنند عکاسی کنید و تا آنجا که ممکن است چندفریم از آن‌ها بگیرید.

 

 

لنز مناسب براي پرتره خياباني

 

من معمولا از یک لنز پرایم 50 میلی‌متری برای ثبت چنین تصاویری استفاده می‌کنم. برای من یک لنز پرايم یک معیار کلیدی موفقیت است زیرا سریع، واضح، کوچک و قابل تدارک است. در این روش عکاسی زمانی برای زوم کردن ندارید. باید قبل از آن که به شخصی نزدیک شوم فاصله را تشخیص داده و بدانم کجا می‌خواهم قرار بگیرم. با لنزهای پرایم این فاصله همیشه یکسان است. بنابراین می‌توانم بر شخص، نور و موقعیت خود تمرکز کنم. مطمئنا یک لنز 50 میلی‌متری (معادل 75 میلی‌متر) بسیار نزدیک است ولی با یک لنز طولانی‌تر به همان افکت نمی‌رسم. با یک لنز طولانی‌تر، افراد معمولا مرا نمی‌بینند و تماس چشمی مستقیم که برای من حائز اهمیت است، وجود نخواهد داشت.  با یک فاصله‌ی کانونی کوتاه‌تر امکان انحراف وجود دارد یا این که نمی‌توانید به اندازه‌ی دلخواه نزدیک شوید. اگر از یک دوربین فول فریم استفاده کنم، بهترین‌ لنز‌ها 85 میلی‌متری خواهند بود. مهم‌تر از هرچیز این مسئله است که من ترجیح می‌دهم لنز خود را بشناسم و مطمئن شوم که تنظیماتم به درستی برای آن انجام شده‌اند. 

 

 

تنظیمات دوربين براي پرتره خياباني

 

من همیشه در مود A و با  ديافراگم f/4 عکاسی می‌کنم. انتخاب ديافراگم مناسب یک ضرورت است زیرا من همیشه می‌خواهم عمق میدان را تعریف کنم. لازم است که سرعت شاتر برای توقف حرکت کمتر از 200/1 نباشد. من نمی‌توانم با سرعت 50/1 یک پرتره خیابانی را ثبت کنم. در صورتی که شخصی ژست نگرفته باشد، این کار به سادگی امکان‌پذیر نیست. من تا زمانی که به سرعت ایده‌آل شاتر برسم ISO را افزایش می‌دهم. دلیل این مسئله این است که نمی‌خوام یک تصویر بلور و محو داشته باشم. می‌توانم دوربین را نگه دارم ولی ممکن است سوژه حرکت کند. باید چند مرتبه سرعت شاتر را چک کنم، به ویژه زمانی که نور تغییر می‌کند. من برای اطمینان از فوکوس مجدد هنگام حرکت سوژه، دوربین را در حالت AF تنظیم کرده‌ام. من همیشه مجموعه‌ای از فریم‌ها را با بالاترین سرعت ممکن می‌گیرم. بقیه‌ی تنظیمات نیز مرتبط نیستند و من آن‌ها را به حالت خودکار تنظیم کرده‌ام. 

 

 

پردازش نهایی پرتره خياباني

 

اغلب اوقات در رابطه با روش پردازش نهایی از من سئوال می‌شود. من در حالت RAW عکاسی می‌کنم. من از Apple Aperture استفاده می‌کنم. در صورت نیاز تصویر را می‌برم و صاف می‌کنم، البته به ندرت این کار را روی یک پرتره‌ی خیابانی بي‌هوا انجام می‌دهم. مقداری هم کنتراست اضافه می‌کنم برای این که مطمئن شوم که رنگ سیاه به اندازه‌ی کافی قوی است. برای دستیابی به سایه‌های سیاه دور تا دور لبه‌ی مرکز نمایش ناظر از هاله‌ی درخشان استفاده می‌کنم. تصویر را سیاه و سفید می‌کنم (Red %33، Green%33، Blue%33). این تعریف را برای تأکید بر چروک‌ها افزایش می‌دهم. عکس را با یک مقدار استاندارد واضح می‌کنم. برای من پردازش نهایی یک فرآیند استاندارد است که نباید بیشتر از یک دقیقه به طول بینجامد. بنابراین یک مجموعه‌ی پیش فرض از تمام این تنظیمات را ایجاد کرده‌ام. یک پرتره‌ی خیابانی بي‌هوا در دوربین ایجاد می‌شود نه در کامپیوتر. در کامپیوتر تنها می‌توانم 5 تا 10 درصد آن‌را بهبود دهم. یک چهره‌ی کسل صرف نظر از مهارت‌های پردازش نهایی من یک چهره‌ی کسل باقی می‌ماند. فکر نکنید، فقط عکس بگیرید.

 

 

 

پایان بخش دوم

بخش اول

بخش سوم

بخش پاياني

کاری از سایت:

 

www.ZoomAks.com

 

 

 

 

منبع :
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
متن نظر :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ارسال