چون رود جاری باش

تعداد بازدید : 1371
تاریخ انتشار : ۱۳۹۴/۲/۶
به روحت احترام بگذار: تمام مدت تکرار نکن که «باید موفق بشوم». روحت دیگر این موضوع را می داند، در عوض، احتیاج دارد که از این راهپیمایی طولانی برای رشد، گسترش به سوی افق و رسیدن به آسمان استفاده کنی. وسواس هیچ کمکی در رسیدن به هدفت نمی کند و فقط لذت صعود را از تو می گیرد. اما توجه کن: این را هم تمام مدت تکرار نکن که « راه مشکل تر از آن است که فکر می کردم »، چرا که باعث از دست رفتن نیروی درونی ات می شود

 

 

 

 

 

 

 

 

الف) کوهی را که میخواهی از آن بالا بروی انتخاب کن: تحت تأثبر حرفهای دیگران قرار نگیر که می گویند: «فلان کوه قشنگ تر است»، یا «بهمان کوه راحت تر است». قرار است برای رسیدن به مقصدت، نیرو و شور و شوق زیادی صرف کنی، پس مسئول انتخاب خودتی و باید از کارت مطمئن باشی

ب) زمان نزدیک شدن به کوه را بشناس: کوه اغلب منظره ای دوردست است: زیبا، جالب، پر از چالش . اما وقتی به آن نزدیک می شوی، چه اتفاقی می افتد؟ راه پیچاپیچ است و جنگل های زیادی درون و پیرامون توست. آنچه روی نقشه آسان می نماید، در زندگی واقعی بسیار دشوار است. پس تمام راه ها و مسیر ها را بررسی کن، تا روزی به قله ی مقصدت برسی

پ) از کسی که پیش تر به آنجا رفته، بیاموز: هر چه هم خود را بی همتا بدانی، همیشه کس دیگری هم هست که پیش از تو همین رؤیا را داشته. او نشانه هایی به جا گذاشته که پیمودن مسیر را برایت آسان تر می کند: بهترین مکان برای آویزان کردن طناب، مسیرهای کوبیده، شاخه هایی که شکسته تا عبور را راحت تر کند. این صعود متعلق به توست، مسئولیت توست، اما هرگز فراموش نکن که تجربه ی دیگران بسیار به تو کمک می کند

ت) خطر ها را اگر از نزدیک ببینی، می توانی مهار کنی: وقتی بالا رفتن از کوه رؤیاهایت را آغاز می کنی، به اطرافت توجه کن. البته پرتگاه هایی در راه هست. شکاف هایی تقریبا نادیدنی سر راهت است. سنگ هایی سر راهت است که طوفان چنان صیقل داده که مثل یخ لیز شده است. اما اگر بدانی هر پایت کجاست، خطرات را هم تشخیص می دهی و می توانی مهارشان کنی

ث) چشم انداز عوض می شود، از آن استفاده کن: البته باید هدفی در ذهن داشته باشی ( رسیدن به قله ). اما همان طور که صعود می کنی، بیشتر هم می توانی ببینی و زحمتی ندارد که گاهی توقف کنی و کمی از چشم انداز اطرافت لذت ببری. با هر متر صعود، می توانی کمی دورتر راببینی. از این فرصت برای کشف چیزهایی استفاده کن که تاکنون نشناخته ای

ج) به بدنت احترام بگذار: تنها کسی می تواند از کوه صعود کند، که به اندازه ی کافی به جسمش توجه کند. آن قدر که زندگی به تو وقت می دهد، فرصت داری. پس برای صعود بیش از حد لازم تلاش نکن. اگر تندتر بروی، خسته می شوی و نیمه راه از پیشروی دست می کشی. اگر آهسته بروی، شب می رسد و گم می شوی. از چشم انداز استفاده کن، از آب خنک چشمه ها و میوه هایی که طبیعت سخاوتمندانه تقدیمت کرده، لذت ببر، اما به پیشروی ادامه بده

چ) به روحت احترام بگذار: تمام مدت تکرار نکن که «باید موفق بشوم». روحت دیگر این موضوع را می داند، در عوض، احتیاج دارد که از این راهپیمایی طولانی برای رشد، گسترش به سوی افق و رسیدن به آسمان استفاده کنی. وسواس هیچ کمکی در رسیدن به هدفت نمی کند و فقط لذت صعود را از تو می گیرد. اما توجه کن: این را هم تمام مدت تکرار نکن که « راه مشکل تر از آن است که فکر می کردم »، چرا که باعث از دست رفتن نیروی درونی ات می شود

ح) خودت را برای پیمودن یک کیلومتر بیشتر آماده کن: مسیر قله ی کوه همیشه طولانی تر از آن است که فکر می کرده ای. خودت را گول نزن، لحظه ای می رسد که فکر می کنی به هدف نزدیکی، اما هنوز خیلی راه مانده. اگر خود را برای بیشتر رفتن آماده کرده باشی، این موضوع برایت دردسرساز نمی شود

خ) وقتی به قله رسیدی، شاد شو: گریه کن، دست بزن، از ته دل فریاد بکش، بگذار باد بالای کوه ـ چرا که بالای کوه همیشه باد می وزد ـ ذهنت را پاک کند، پاهای عرق کرده و خسته ات را تازه کند، چشم هایت را باز کند، غبار قلبت را بروبد. چه خوب، آنچه قبلا فقط رؤیایی بود، چشم انداز دوردستی بود، اکنون بخشی از زندگی توست، پیروز شده ای

د) با خودت عهدی ببند: بپذیر نیرویی را کشف کرده ای که نمی شناختی و به خود بگو از حالا به بعد، از این نیرو تا پایان عمرت استفاده می کنی. ترجیحا با خودت عهد کن که کوه دیگری پیدا کنی و رهسپار ماجرایی تازه شوی

ذ) داستانت را برای دیگران بگو: بله، داستانت را بگو. الگویی به جا بگذار. هرچه را ممکن است بگو، تا دیگران هم احساس شهامت کنند و با کوه های خود روبه رو شوند

از کتاب چون رود جاری باش

بخش کتاب راهنمای کوهنوردی

نویسنده: پائولو کوئلیو

برگردان:آرش حجازی

انتشارات کاروان

منبع :
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
متن نظر :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ارسال